Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Άλλο η μεταγραφολογία, άλλο το κουτσομπολιό!


Τέλος για φέτος τα Αγγλικά πρωταθλήματα και η προσοχή μας στρέφεται προς το Euro 2012. Και όχι μόνο.. Η μεταγραφολογία έχει ξεκινήσει (γιατί, πότε σταμάτησε;) από τη στιγμή που έληξε και το τελευταίο ματς. Πολλή φασαρία για το τίποτε! Όσο μεγαλύτερη η ομάδα, τόσο περισσότερα ονόματα ακούγονται/γράφονται. Έχοντας μια διαφορετική άποψη γι’ αυτή την κακή συνήθεια, θα την καταθέσω και θέλω να μάθω τις δικές σας.

Μία λέξη για την όλη μου στάση: αδιαφορία. Όχι σε όλα τα ονόματα, αλλά στη συντριπτική τους πλειοψηφία. Δε βρίσκω νόημα να ασχολούμαι με ονόματα, τα οποία μπορεί απλά να γράφονται, για να γίνει διαφήμιση στο όνομά τους ή απλά για να πουληθούν μερικά φύλλα (ή κλικ) παραπάνω. Ειδικά αν κάποιος υποστηρίζει μεγάλη ομάδα (εννοώ ομάδα με μεγάλους στόχους, γιατί στα μάτια του καθενός η ομάδα του είναι η μεγαλύτερη όλων), κάθε καλοκαίρι θα νιώθει ότι βλέπει σίριαλ. Αν συγκρίνετε εφημερίδες με χρονική απόσταση 2 εβδομάδων, θα πιστέψετε ότι ο μεταγραφικός σχεδιασμός της ομάδας, έχει αλλάξει άρδην. Δείγμα της (α)σοβαρότητας με την οποία αντιμετωπίζουν τον πελάτη.

Όμως, δεν εντοπίζω το πρόβλημα στα ΜΜΕ, αλλά στον κόσμο. Προφανώς, έχουμε συνηθίσει να παίζουμε το παιχνίδι των Μedia. Είναι όμως αποπροσανατολιστικό. Δεν οδηγεί κάπου, απλά λέγονται ονόματα και ο καιρός περνάει. Η χρονιά ξεκινάει, οι γκέλες έρχονται και τότε όλοι θυμούνται το τοπ αστέρι, που δεν ήρθε τελικά στην ομάδα, και γιάτι δεν ήρθε, και κοιμούνται εκεί στη διοίκηση, και, και, και.. Λίγοι, όμως, αναρωτιούνται: υπήρξε επαφή με την πλευρά του ποδοσφαιριστή; Στις περισσότερες περιπτώσεις, όχι. Απλά, τα λόγια ενός υψηλά ιστάμενου στελέχους, μεταξύ ενός εσπρέσσο και μιας ρουφηξιάς τσιγάρου, έγιναν πρωτοσέλιδο και πρώτο θέμα συζήτησης. Και το χειρότερο: καθόμαστε και αναμασάμε την κάθε κουταμάρα, δίνουμε τη δυνατότητα στον κάθε τυχαίο να αυτοπροσδιορίζεται ως δημοσιογράφος και παίζουμε το παιχνίδι τους. Και ο χρόνος περνάει..

Κάθε καλοκαίρι τα ίδια: ο Σουκερ στον Παναθηναϊκό, ο Βιλτορ στον Ολυμπιακό και ο Τίγρης στην ΑΕΚ. (Άσχετο το τελευταίο, αλλά πώς γίνεται να παίζει πάντα το όνομά του, είναι αξιοσημείωτο!) Να δεχτώ, ότι το συγκεκριμένο σπορ έχει πλάκα και «τι θες εσύ τώρα, αυτό σε πείραξε»; Έχει όντως πλάκα – για 5 λεπτά. Μετά η συζήτηση ξεφεύγει, σε κουβέντες του στυλ: «έλα μωρέ με τον κουτσό», «παπάδες έκανε στην Μπιλμπάο (το trend του φετινού καλοκαιριού)», «αυτός δεν είναι για Αγγλία», «μπάλα δεν ξέρει, αλλά είναι εργαλείο», «παιχταράς, αλλά δημιουργεί προβλήματα», «δεν τον δίνουν με τίποτα, είναι το καλύτερο περιουσιακό τους στοιχείο». Εκεί παραδίνομαι.

Για ποδόσφαιρο μιλάμε παιδιά, όχι για καλλιστεία, ούτε για Football Manager. Καλό θα είναι η κουβέντα μας να είναι ρεαλιστική. Πρώτον, τι ακριβώς θέλει η ομάδα. Έχει κάποιο πλάνο στο μεταγραφικό της σχεδιασμό ή είναι «ότι βρέξει ας κατεβάσει»; Στην πρώτη περίπτωση  οι στόχοι είναι ξεκάθαροι, στη δεύτερη παίζουν όλα (περίπτωση, κυρίως, ελληνικών ομάδων). Δεύτερον, ταιριάζει στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας (και φιλοσοφίας του προπονητή) ο παίχτης που ακούγεται; Παράδειγμα: ήδη πολλοί ποδοσφαιριστές της Athletic Bilbao ακούγονται σαν πιθανοί μεταγραφικοί στόχοι. Αναρωτιέται κανείς, αν όλοι αυτοί οι παίχτες έχουν τα προσόντα να αγωνιστούν στις ομάδες που ακούγονται; Δεν το λέω υποτιμητικά, αλλά διερωτώμαι αν στη «νέα» τους ομάδα θα έχουν τον ίδιο ρόλο, που είχαν ως τώρα στην Μπιλμπάο. Αν ναι, οκ. Αν όχι, ας ψάξουμε αν μπορεί να αντεπεξέλθει στις νέες ανάγκες. Αμπελοφιλοσοφίες πάλι, αλλά τουλάχιστον σε ποδοσφαιρική βάση και όχι σε κουτσομπολίστικη. Για το τέλος αφήνω το σημαντικότερο: δεν είμαστε λογιστές, ούτε Directors of Football! Αρά, δεν μπορούμε να ξέρουμε καλύτερα τη δουλειά εμείς, από αυτούς που τους ασπρίζουν τα μαλλιά μέρα με τη μέρα. Σαφώς και η κριτική για τις κινήσεις τους (και πολύ περισσότερο: τις προθέσεις τους) είναι δεκτή, αλλά δεν επιτρέπεται να κράζουμε: φέρτε τον ένα και διώξτε τον άλλο. Δεν είναι δική μας η επιχείρηση, δε γνωρίσουμε τα οικονομικά της στοιχεία, δε γνωρίζουμε τα κόλπα των μάνατζερ, δε γνωρίζουμε τις κουβέντες μεταξύ των δύο πλευρών και, φυσικά, ούτε και τους όρους των συμβολαίων (αν τελικά υπογραφούν). Όπως καταλαβαίνετε, στις περισσότερες περιπτώσεις λέμε κουταμάρες, απλά για να περάσει ευχάριστα η ώρα του καφέ (δεκτό) ή για να ακουστούμε περισσότερο από τους άλλους και να δείξουμε την «αυθεντία» μας (ασχολίαστο).

Βάσανο η μεταγραφική περίοδος.. Την αναλύουμε περισσότερο από τα κατορθώματα των ομάδων μας στο χορτάρι. Τραγικό! Ίσως είναι πιο εύκολο να μιλάς για κάτι αόριστο, για κάτι που δε χρειάζεται να απολογηθείς στο τέλος, για κάτι που μπορεί να έχεις αλλάξει άποψη το άλλο πρωί. Όταν πρέπει να μιλήσεις για τακτική (ή καλύτερα: για πραγματικό ποδόσφαιρο), τα πράγματα ζορίζουν. Αλλά και σ' αυτή την περίπτωση, κάτι θα βρούμε για να καλύψουμε την ημιμάθεια μας. Σαν τις μεταγραφές, όμως, δεν έχει.. Βάλσαμο η μεταγραφική περίοδος!


Υ.Γ. Εννοείται πως τα επόμενα top ονόματα στις λίστες, είναι όσοι κάνουν καλές εμφανίσεις στο Euro.

8 σχόλια:

betonias είπε...

Αυτή η κακιά συνήθεια όπως τη χαρακτηρίζεις, νομίζω ότι επιβλήθηκε από τους μάνατζερ και τα μέσα ενημέρωσης. Θα συμφωνήσω μαζί σου στο ότι κάνουν ζημιά στις ομάδες ή στην καλύτερη περίπτωση εκμεταλλεύονται το όνομα τους χωρίς να το πληρώνουν. Με αυτόν τον τρόπο οι μεν προσθέτουν αξία στους ποδοσφαιριστές που εκπροσωπούν και οι δε γεμίζουν τις στήλες τους.

Jim, το άρθρο σου με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και χαίρομαι πραγματικά που διαβάζω τέτοιες απόψεις στο blog.
Πιστεύω όμως ότι την ευθύνη τη φέρουν οι ομάδες στην περίπτωση που βλάπτονται από τα σήριαλ αυτά και όχι οι φίλαθλοι ή τα μέσα ενημέρωσης. Μια σοβαρή ομάδα με προγραμματισμό προστατεύεται από τους αεριτζήδες και τους ημιμαθείς…

birdy είπε...

Συμφωνώ μαζί σου jim αλλά δε πρέπει να ξεχνάμε ότι οι μεταγραφές είναι το όπιο του φίλαθλου κόσμου.Τώρα την σοβαρότητα ή όχι μιας μεταγραφής θεωρώ ότι την καθορίζει η ομάδα και μόνο αυτή αν και δυστηχώς τα παιχνίδια των μάνατζερ είαι τόσο πιεστικά που χάνεται η μπάλλα.

Μικρός Σκάουτερ είπε...

Είναι η μεταγραφική περίοδος η χαρά των εφημερίδων και των αθλητικών δημοσιογράφων! Ειδικά σε κάποιες χώρες όπως η Αγγλία που επειδή έχουν και ομάδες εύπορες και ομάδες με όνομα και ιστορία, γίνεται ο κακός χαμός. Πρόσφατο παράδειγμα ο Εντέν Αζάρ που ήταν στόχος αρχικά της Άρσεναλ, στη συνέχεια έφτασε κοντά στο να φορέσει τα μπλε αλλα και μετά τα κόκκινα του Μάντσεστερ για να υπογράψει τελικά στη Πρωταθλήτρια Ευρώπης Τσέλσι!

Στην Ελλάδα το φαινόμενο βρίσκεται σε ύφεση. Οι οικονομικές συγκυρίες και ο ξεπεσμός της Λίγκας έχει σαν άμεσο αντίκτυπο οι φυλλάδες να δείχνουν ένα πιο ήρεμο πρόσωπο. Πάνε οι εποχές που έβλεπες πρωτοσέλιδα όπως "Κοντά ο Σαβιόλα", "Στα κόκκινα ο Σμολάρεκ", "Μπαμ με Γκαλάς" και πάει λέγοντας.

Είμαι της άποψης πως κανένας δεν πρέπει να σχολιάζει μια πιθανή μεταγραφική κίνηση. Ας γίνει πρώτα αυτή και μετά βλέπουμε. Παλαιότερα, λόγω ενθουσιασμού και νεαρού ηλικίας, το έπαιζα και εγώ manager και δεν συμμαζεύεται. Ευτυχώς πλέον ηρέμησα. Πάντως στην Αγγλία προβλέπεται δραστήριο μεταγραφικό καλοκαίρι. Θα έχει ενδιαφέρον.

Υ.Γ Η νέα όψη του blog είναι εξαιρετική. Δείχνει πιο επαγγελματικό, οργανωμένο και ωραίο. Καλή συνέχεια εύχομαι!

Scouser Jim είπε...

Betonia, τόσο οι μάνατζερς, όσο και τα ΜΜΕ κάνουν τη "δουλειά" τους. Απλά δε δέχομαι από τον φίλαθλο/οπαδικό κόσμο, να τους δίνει αξία. Θα ήθελα οι ποδοσφαιρόφιλοι να αποκτήσουν ποδοσφαιρική άποψη και όχι να αναπαράγουν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Να αντιλαμβάνονται τα φύκια, που μας πουλάνε για "αντικειμενική ενημέρωση". Δε θεωρώ ότι ο κόσμος είναι χαζός, απλά είναι πιο εύκολο να μην έχεις ξεκάθαρη άποψη και να αναπαράγεις μια έιδηση, για την οποία δε θα απολογηθείς στο τέλος.

Όσο για τις ομάδες, δεν ξέρω αν πάντα βλάπτονται από μια τέτοια κατάσταση. Βλέπεις, ένα ένδεχόμενο μεταγραφικό μπαμ (τουλάχιστον στην Ελλάδα), αποπροσανατόλιζε πολλές φορές τον κόσμο από τα διοικητικά και αγωνιστικά προβλήματα. (Πλέον, με δεδομένα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας, αυτά δεν έχουν και τόσο σημασία για τον κόσμο, και έτσι οι ομάδες χάνουν σιγά σιγά, το πιο δυνατό τους χαρτί. Τα μεταγραφικά τρικ δεν θα έχουν την ίδια απήχηση).

Scouser Jim είπε...

Αυτό είναι που με στενοχωρεί, birdy. Όσοι ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο (ως φίλαθλοι και οπαδοί, όχι με κάποια επαγγελματική ιδιότητα), αγαπήσαμε το παιχνίδι-ποδόσφαιρο: είτε γιατί μας άρεσε να κλωτσάμε την μπάλα, είτε γιατί μας άρεσε να αναλύουμε τις σκάψεις των προπονητών. Το να ασχολούμαι πρώτα με τις μεταγραφές και μετά με το παιχνίδι που αγαπώ, δε με εκφράζει. Και απλά θα ήθελα όπιο του φίλαθλου κόσμου να ξαναγίνει το ποδοσφαιρο. Σαφώς και θέλω να ασχολούμαστε με τις μεταγραφές, αλλά σε ποδοσφαιρική βάση.
Συμφωνώ με τη δεύτερη πρότασή σου, ειδικά για τους μάνατζερς. Είναι μια σημαντική δύναμη στο χώρο του ποδοσφαίρου, ίσως όχι τόσο προβεβλημένη. Δεν είναι απαραίτητα κακός ό ρόλος τους, ίσα ίσα που προστατεύουν πολύ καλά τους πελάτες τους. Αλλά για κάθε τους κίνηση αμείβονται πολύ καλά και γι'αυτό πιέζουν πολύ.

Scouser Jim είπε...

Γεια σου Μικρέ Σκαόυτερ! Όπως τα λες, στην Αγγλία γίνετια κακός χαμός! Μέχρι και αποδόσεις σε στοιχηματικές εταιρείες εμφανίζονται σε κάποιες περιπτώσεις (ειδικά για προπονητές). Περίμενε να δεις τι θα γίνει μετά το Euro..

Για την Ελλάδα, όντως, δεν έχει ακουστεί ακόμα κάποιο μεγάλο όνομα και είναι λογικό, όταν οι μισές ομάδες της Superleague δεν ξέρουν τι θα τους ξημερώσει αύριο. (Παρεπιμπτόντως, εξαιρετικό το σημερινό άρθρο σου - http://mikrosscout.blogspot.gr/2012/06/blog-post_03.html). Δεν μπορώ, όμως, να πω ότι χαίρομαι που σταματάει η μεταγραφολογία, μιας και ο λόγος που αυτό συμβαίνει δεν είναι αλλαγή νοοτροπίας, αλλά μη βιωσιμότητα των ομάδων και κατ' επέκταση "καταστροφή" του προϊόντος-ποδόσφαιρο.

Όλοι το παίζαμε manager σε μικρότερες ηλικίες. Αλλά, τότε δικαιολογείται. Μεγαλώνοντας, δεν μπορώ να καταλάβω, πώς μπορέι κάποιος να δέχεται να άγεται και να φέρεται από τις ορέξεις των ΜΜΕ (που αν γνωρίσεις μερικούς από αυτούς που τα γράφουν-λένε, θα απορήσεις αν έχουν ιδέα από ποδοσφαιρο).

Σε ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σου λόγια! Πιστεύουμε ότι με τη νέα διαμόρφωση, θα είναι πιο εύκολο για τον επισκέπτη να έχει καλύτερη εικόνα για τις απόψεις όλων μας. Εννοείται πώς περιμένουμε από όλους, προτάσεις για βελτίωση. Καλή συνέχεια και σε σένα!

Adons είπε...

Jim να σου πω την αλήθεια μου η μόνη περίοδος που αγοράζω αθλητική εφημερίδα είναι η περίοδος του καλοκαιριού. Ο μόνος λόγος είναι οι μεταγραφές! Ναι το παραδέχομαι μου αρέσει να διαβάζω ονόματα και μαλιστα πολλά ονόματα!

Στην Ελλάδα τα πραγματα είναι λίγο ερασιτεχνικά όπως σχεδόν όλα και η παπαριά από την πραγματικότητα ψιλοφαίνεται ειδικά αν ασχολείσαι και με τα ευρωπαικά πρωταθλήματα!

Μου αρέσει να διαβάζω για τον σχεδιασμό μιας ομάδας και που το πάει! Μάλιστα το μεγαλύτερο ενδιαφέρον μου στρέφεται σε αυτό το κομμάτι του ποδοσφαίρου. Το σχέδιο που έχει μια ομάδα για το μέλλον. Αν θα φτιάξει καινούργιο γήπεδο, που θα πάει περιοδία, αν έχει στόχους και τι στόχους έχει και πως θα τους πετύχει. Το ότι ακούω ονόματα δεν με ενοχλεί γιατί αν θέλεις μαθαίνω ότι υπάρχουν και παίχτες με αυτά τα ονόματα. Η μεταγραφολογία έγκειται σε αυτό το κομμάτι δηλαδή στο πως μια ομάδα θα πετύχει τους στόχους που έχει θέσει! Το πρόβλημά μου και νομίζω ότι πάνω κάτω και εσύ αυτό λες είναι ότι χρησιμοποιείται η μεταγραφολογία μόνη της, ξεχωριστά, χωρίς να συνδεθεί με το όλο πλάνο που έχει μια ομάδα αν έχει φυσικά πλάνο. Αν ο φίλαθλος ή οπαδός γνώριζε το γενικό πλάνο που έχει μια ομάδα θα καταλάβαινε αν μια μεταγραφή είναι μούφα ή δεν είναι! Σε αυτό το σημείο εντοπίζω το λάθος στον οπαδό που τελικά δεν ξέρω και αν είναι και δικό του λάθος! Ποια ομάδα στην Ελλάδα ανακοινώνει το τι θέλει να πετύχει στα επόμενα 5 χρόνια και ποιούς στόχους έχει; Με τα άλματα μπροστά και τα αναπόφευκτα πισωγυρίσματα αν τελικά έχει καποιο πλάνο! Παράδειγμα στη Γαλλία σχεδόν όλες η ομάδες έχουν ένα συγκεκριμένο πλάνο για το μέλλον που άλλες φορές πετυχαίνει και άλλες φορές όχι οπότε ξαναξεκινάς! Στην Ελλάδα μόνο ο Ατρόμητος έχει πλάνο που μάλιστα είναι και γνωστό. Ο Ολυμπιακός τι πλάνο έχει; Για τον ΠΑΟ και ΑΕΚ τι να πώ! Για τον Αρη που είχε κάποιο πλάνο πριν από 5 χρόνια τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το πλάνο απέτυχε! Είχε όμως πλάνο. Τώρα δεν έχει τίποτα.

Για να μην κουράζω συμπερασματικά η άποψή μου είναι πως πρέπει να βλέπουμε την μεταγραφολογία ανάλογα με το πλάνο που έχει μια ομάδα και με βάση αυτό το πλάνο κρίνουμε και την μεταγραφή ανάλογα με αυτά που γνωρίζουμε για να δούμε αν οι στόχοι είναι υλοποιήσιμοι ή όχι. Εκεί θα κάνουμε την κριτική μας. Και στην τελική οι ομάδες είναι επιχειρήσεις και πουλάν ένα προιόν και εγώ σαν φίλαθλος όμως είμαι ο πελάτης και κρίνω αν μου αρέσει ή αν έχει μέλλον ένα προιόν!

Scouser Jim είπε...

Ακριβώς αυτό Αντώνη! Δε με ενοχλεί η μεταγραφολογία, αν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Με ενοχλεί που κάθε εβδομάδα, ακούς διαφορετικά ονόματα, τα οποία δε έχουν κάποια -ποδοσφαιρική- σχέση μεταξύ τους (άρα δεν μπορώ να αντιληφθώ σε τι θα βοηθήσει ο καθένας), ενώ έχουμε και απότομη θεοποίηση και στη συνέχεια σταύρωμα παιχτών.

Αλλά, όπως λες, από τη στιγμή που καμία ομάδα δεν ανακοινώνει πλάνο, ώστε να είναι ξεκάθαρες οι προθέσεις της, μπορεί ο κάθε κοντυλοφόρος να γράφει ό,τι του κατέβει (και να τα υποστηρίζει)!

Κρατάω την τελευταία σου παράγραφο. Συμφωνώ ότι έτσι πρέπει να κινούμαστε.

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Hot Sonakshi Sinha, Car Price in India